|
[HISTORIA]
Spośród wszystkich po-Nirvanowych zespołów amerykańskiej alternatywy, które wdarły się w głowny prąd muzyki popularnej, Green Day zajmuje drugie miejsce - tuż za Pearl Jam - pod względem wpływu na przyszłe pokolenia muzyków. Z początku byli odnowicielami punkowej muzyki odgrzewającymi szybkie, łatwo wpadające w ucho, trzy-chwytowe punk-pop'owe kawałki. Choć to, co grali nie było zbyt innowacyjne, dali nowe życie punkowi późnych lat 70-tych wraz z wydaniem "Dookie" - ich debiutu w dużej wytwórni. Nie byli w stanie udźwignąć sukcesu, jaki osiągnęli - "Dookie" sprzedała się nakładem ponad ośmiu milionów, podczas gdy ich kolejny album "Insomniac" jedynie dwóch. Mimo to, udało im się przetrzeć szlak dla kolejnych zepołów chcących podtrzymywać punk przy życiu.
Green Day byli częścią północno-kalifornijskiej punkowej sceny underground'owej. Dwoje kolegów z piaskownicy - Billie Joe Armstrong (gitara, wokal) i Mike Dirnt (bas; prawdziwe nazwisko Mike Pritchard) stworzyli swój pierwszy zespół, Sweet Chwildren, w Rodeo w Kalifornii, mając zaledwie 14 lat. W 1989 dołączył do nich perkusista Al Sobrante i zmienili nazwę na Green Day. Tego roku zespół niezależnie wydał pierwszego long-play'a, 1,000 Hours, który został nieźle przyjęty przez kalifornijską scenę. Wkrótce podpisali kontrakt z niezależną wytwórnią Lookout. Tego roku wydali też pierwszy album 1,039/Smoothed Out Slappy Hour. Na krótko po tym nastąpiła zmiana w składzie - na miejsce Sobrante wskoczył Tre Cool (prawdziwe nazwisko Frank Edwin Wright III) stając się etatowym perkusistą.
Na przestrzeni wczesnych lat 90-tych, Green Day kontynuowali kult punk-rock'a, wydając przy tym, w 1992 roku, drugi album - Kerplunk. Underground'owy sukces tego wydawnictwa przyciągnął uwagę wielkich wytwórni; ostatecznie jednak zdecydowali się podpisać kontrakt z Reprise, wydając w 1994 roku "Dookie". Dzięki pomocy MTV w wydaniu pierwszego singla, "Longview", Dookie stał się megahitem. Album zyskiwał na popularności, a drugi singiel "Basket Case" przez pięć tygodni oblegał szczyty list przebojów. W sprzedaży Dookie pomógł również porażający występ grupy na Woodstock'u '94. Podczas gdy czwarty singiel "When I Come Around" zaczął siedmiotygodniową okupację pierwszego miejsca list przebojów, sprzedaż albumu wzrosła do pięciu milionów w samych Stanach i ponad dziesięciu łącznie na całym świecie. Dookie zapewniło Green Day zwycięstwo Grammy w 1994 roku w kategorii Best Alternative Music Performence.
Wkrótce po tym - zimą 1995 - wydali kolejną płytę, Insomniac, a latem znów wkradli się na pierwsze miejsce utworem "J.A.R." pochodzącym ze ścieżki dźwiękowej do filmu Angus. Wstępne notowania Insomniac przedstawiały się całkiem nieźle - drugie miejsce na listach w Stanach, ponad dwa miliony sprzedanych kopii do wiosny '96 - jednak album nigdy nie dorównał popularnością Dookie. Wiosną 1996 Green Day nagle odwołali trasę w Europie, tłumacząc się wyczerpaniem. W związku z tym resztę roku spędzieli odpoczywając i przygotowując nowy materiał, który ujrzał światło dzienne w 1997 pod nazwą Nimrod. Długo oczekiwany kolejny album, Warning, wydali dopiero trzy lata później.
Green Day osiągnęli nieoczekiwany sukces wydając siódmy studyjny album American Idiot. Górujący na listach przebojów, świeży i koncepcyjny album został przywitany rewelacyjnymi recenzjami i z wielkim uznaniem. Jednakże historia hitu wszechczasów w wykonaniu tego punkowego trio nie zaczęła się zbyt landrynkowo. Taśmy z dwudziestoma niewydanymi wcześniej kawałkami zostały skradzione ze studia i zespół musiał zaczynać nagrywanie od początku. Frontman Billie Joe Armstrong, basista Mike Dirnt i perkusista Tré Cool zdecydowali się pójść w nieco inną stronę. "Wszystko zaczęło się jak jeden wielki żart," opowiada Armstrong o nowym podejściu do American Idiot. "Przede wszystkim trzeba zachować poczucie humoru robiąc coś takiego, jeśli nie chcę się, by brzmiało to pretensjonalnie."
Cały album składa się na punkrockową operę, której bohaterem jest postać o imieniu Jesus of Suburbia. Przechodzi on przez proces samopoznania, spotykając na swojej drodze kilka ciekawych postaci - nihilistę Św. Jimmy'ego i młodą Whatshername, która pojawia się w takich utworach jak "She's a Rebel", czy "Extraordinary Girl". Pojawił się pomysł nakręcenia filmu opartego na tej historii, co bardzo spodobało się Billy'emu Armstrong'owi. Album 'Amercian Idiot' zadebiutował na pierwszych miejscah list sprzedaży w Stanach, Japonii i Australii. Single 'American Idiot' i 'Boulevard Of Broken Dreams' miesiącami okupowały pierwsze miejsca list przebojów. Płyta bardzo ciepło przyjęta przez krytyków wywalczyła statuetkę Grammy w kategorii 'Best Rock Album'.
|
