Włochy znane są z mieszania klasyki z nowoczesnością. Na język muzyki najlepiej przekłada to, powstały w Mediolanie, zespół Lacuna Coil.

Ich muzykę określa się jako metal gotycki, bądź metal progresywny, ale biorąc pod uwagę powodzenie w rozgłośniach radiowych ich celem jest osiągnięcie sukcesu na dużą skalę. Korzenie Lacuna Coil sięgają stycznia 1994 roku, gdy "wczesna wersja" zespołu zaczęła grać pod nazwą Sleep Of Right. Pojawili się nawet na lokalnej, niezależnej składance. Wkrótce do zespołu dołączyli nowi członkowie i tak ustabilizował się skład: Cristina Scabbia (ur. 6 czerwca 1972, Mediolan), Andrea Ferro (ur. 19 sierpnia 1973, Arona), Cristiano Migliore (ur. 20 maja 1971, Mediolan), Marco Coti Zelati (ur. 19 sierpnia 1975, Mediolan) i Cristiano Mozzati (ur. 13 sierpnia 1973, Pesaro).

Wydali trzy płyty długogrające i dwie EPki w ciągu czterech lat. Na każdym tym wydawnictwie Lacuna Coil proponuje wielkie, ale subtelne piękno. Ich nazwa oznacza "Pustą Spiralę" co dodatkowo ma pokazać wszechstronność muzyki zespołu. Na płycie "Comalies" z 2002 roku słychać dojrzałe gotyckie brzmienia i prostą melancholię pejzaży. Zostawmy wszystkie porównania do Paradise Lost i The Gathering. Lacuna Coil wnosi cudowną elokwencję do swojego zderzenia melodii i metalu.

Zespół rozpoczął współpracę z producentem Waldemarem Sorychtą (Sentenced, Samael, Tiamant) w 1998 roku. Ich twórczość została natychmiast doceniona. Terrorizer Magazine tak napisał o debiutanckim materiale "Lacuna Coil": "wspaniały, jego siła szybko osłabia wszelkie wątpliwości jakie można mieć po kilku przesłuchaniach." Dla zespołu najbardziej pamiętny był jednak rok 1999. Zagrali imponującą trasę promującą płytę "In A Reverie", której produkcją także zajął się Sorychta. Dzielili scenę z Skyclad, My Insanity, Grip Inc. i Samael'em. Debiutowali na cenionym Dynamo Open Air Festival w Holandii, zagrali też na Metal Manii w naszym pięknym kraju i na włoskim, prestiżowym Gods Of Metal Festival. Oprócz tego wystąpili na Altheimer Open Air Festival, grali trasę z legendą szwajcarskiego gotyku Lacrimosa. Zebrali pochwały zarówno od muzyków, krytyków jak i nowo zdobytych fanów. Ponieważ popyt na muzykę Lacuna Coil nagle wzrósł, zespół w 2000 roku wydał EPkę "Halflife" (nagraną w mieście Ventimiglia we Włoszech w Damage INC. Studio). Był to prezent dla fanów z Europy.

Ponowne spotkanie z Waldemarem Sorychtą w 2001 roku w Woodhouse Studio zaowocowało albumem "Unleashed Memories". W północnej Ameryce został on wydany wraz z "Halflife". Płyta zebrała mnóstwo zasłużonych oklasków. Alternative Press napisał: "te wielkie akordy niemal płoną żywym ogniem, wspaniałe trzy-częściowe harmonie i łagodne melodie zostają w głowie na kilka dni." O wydawnictwie wspomniał też Billboard Magazine w dziale Hard Music Spotlight: "zniewalająca mieszanina uwodzicielskich melodii i agresywnych riffów." Zespół pojechał w swoją pierwszą trasę po północnej Ameryce z kolegami z wytwórni - Monnspell zimą 2001. Metal Maniacs tak podsumował jeden z koncertów: "zmysłowe przeciążenie na najwyższym poziomie. Jednym słowem: upojnie."

Naprawdę trudno jest nie dać się wciągnąć w świat marzeń jaki kreuje Lacuna Coil miriadami ciężkich i hipnotyzujących dźwięków. Epickie poczucie na ich ostatnim dziele "Comalies" szybko sprawi, że uwierzysz iż masz do czynienia z czymś niesamowitym. Każdy utwór przyczynia się do coraz głębszego poznawania tej odważnej, dźwiękowej podróży. Podtrzymując tradycję yin/yang wokal podzielony jest między melodyjny głos Cristiny Scabbi, a rozważne wokalizy jej kolegi Andrea Ferro. "Comalies" to kolejna dynamiczna odsłona ponurej duchowości i oszałamiającej zagadkowości muzycznej alchemii jaką prezentuje Lacuna Coil.

Odpowiedz na wezwanie kusicielki, to zaproszenie w niebezpieczne ramiona samo-analizy...

tłumaczenie: Marka