|
[HISTORIA]
Ich debiutancki album 'Is this room getting smaller?' wyprodukowany przez Jima Wirta (Fiona Apple, Incubus), i zmiksowany przez Davida Bottrilla (Tool, Peter Gabriel) łączy w sobie słodko-gorzkie melodie, ponure klimaty i zniewalające rytmy. Wszystko zaczęło się w Los Angeles, gdy wokalista i gitarzysta Jasan Radford i gitarzysta Levon Sultanian poznali się dzięki swym wspólnym znajomym. Jasan i Levon grali z różnymi muzykami do czasu, gdy na ich drodze stanęli gitarzysta Brett Kane, basista Cristian Hernandez i perkusista Rob Basile. Grupa zaczęła grać dużo koncertów w lokalnych klubach, a ich elektryzujące występy i ewenement gitarowego tria przyczyniły się do ugruntowania ich pozycji w rockowym podziemnym światku Los Angeles.
"Ludzie naprawdę zdają się łączyć z naszymi utworami na poziomie emocjonalnym" - mówi Radford - "To brzmi dziwnie, ale mieliśmy takie występy, na których ludzie chwytali mnie za moją nogę i nie chcieli jej puścić. Patrzysz na dół i widzisz tę osobę, której nie znasz, ale trzyma się ona ciebie, bo jest emocjonalnie z tobą powiązana z powodu twojej muzyki. Na początku myślałem, że to troszeczkę dziwne, ale to bardzo fajna rzecz. Definitywnie karmimy się nawzajem."
Latem 2000-cznego roku grupa nagrała demówkę, którą rozprowadziła wśród najbliższych znajomych. Nie wiedzieli wtedy, że ich płytka stała się gorącym towarem wśród fanów, którzy ściągali ją sobie z netu za pomocą programów typu Napster. Gdy kopie zaczęły obracać się w środowisku A&R, wytwórnie zaczęły dzwonić. "To była dla nas wielkie zaskoczenie" - mówi Sultanian - "Zrobiliśmy koncert kilka tygodni po nagraniu płytki, gdzie Jasan spytał zgromadzonych na sali, czy ktokolwiek posiada nasze CD. Prawie połowa obecnych podniosła swoje ręce. To było niewiarygodne." Na ich debiutanckiej płycie 'Is this room getting smaller?' znajdują się takie utwory jak 'Soak', 'Instead laugh, i 'Never ending', które dotykają najgłębszych ran i sięgają do najciemniejszych otchłani miłości. Radford wzywa świat pasji i bólu w utworach jak 'Eight' i 'Shed the skin' z odkrytym sercem szukając litości. Maluje wzruszający obraz w 'The day we lied', historii o sprawie pomiędzy pająkiem, a muchą. "To utwór o życiu w zaprzeczeniu i poświęceniu, jakim ludzie darzą się w związkach" - mówi Radford - "Jak każdy związek, który zaczyna się w ten sposób, nie kończy się on dobrze. Mucha zatraca swoją tożsamość i zakochuje się w swym zdobywcy. Nie ma tutaj szczęśliwego zakończenia."
"Osiągnęliśmy pełne brzmienie, dzięki trzem gitarzystom, którzy nigdy nie grają jednocześnie tego samego" - mówi Kane - "To nadaje naszym utworom ogromne, dynamiczne uczucia." Twórczość Onesidezero opiera się na prawdziwych, autentycznych przeżyciach, co tłumaczy te niesamowite, melodyjne, liryczne ekspresje. Ich utwory przynoszą nadzieję, refleksję i duchową siłę.
"Dużo utworów z albumu traktuje o doświadczeniach, które przeżyłem będąc młodszym" - mówi Radford - "Czułem się bardzo zagubiony i nie wiedziałem co z sobą zrobić. Niedawno straciłem mojego młodszego brata Justina, który jak myślę przechodził przez coś podobnego. Mnóstwo dzieciaków tak ma i jest bardzo ważne dla nich, by dojrzeli, iż jest pozytywna droga dla nich, która może wyrazić to co czują poprzez muzykę lub inne formy kreatywności."
"Pragnę, by album był czymś z czym inni mogliby się utożsamiać. Jesteśmy bardzo wdzięczni za tą sposobność tworzenia muzyki i wyrażania siebie poprzez sztukę. Chcemy dzielić to doświadczenie z jak największą ilością ludzi." - Jasan Radford
opracowanie: Sebastian, źródło: Shoutweb
|
