|
[HISTORIA]
Północno-kalifornijska formacja PAPA ROACH powstała w roku 1993, a w jej skład wchodzili wtedy: wokalista Jacoby Shaddix (Coby Dick), gitarzysta Jerry Horton, basista Will James (zastąpił go w roku 1996 Tobin Esperance) i perkusista Dave Buckner. Zespół na początku swojej działalności wydał kilka ep-ek, m.in.: 'Potatoes for Christmas' (1994) i 'Caca Bonita' (1995).
W 1997 roku grupa wydała swój debiutancki album 'Old Friends From Young Years', który sprzedawał się przyzwoicie i często gościł na antenie lokalnych rozgłośni radiowych. Fakt ten zaowocował trasami koncertowymi u boku wielu cenionych artystów światka metalowego - Suicidal Tendencies, Sevendust i Powerman 5000.
W roku 2000 Papa Roach podpisali kontrakt z Dreamworks Records i wydali jej nakładem album 'Infest', który okazał się być multi-platynowym hitem na wielu kontynentach. Producentem krążka był Jay Baumgardner (Coal Chamber, System Of A Down). Singiel 'Last resort' po kilku tygodniach obecności w amerykańskich radiach stał się numerem jeden w całych Stanach.
Poprzez owiane aurą młodzieńczego buntu liryki, Coby szybko zjednał sobie grono oddanych fanów. "Mam w sobie kogoś kto jest odpowiedzialny, kogoś kto rozróżnia dobro od zła, i kogoś punk-rockowego kto mówi 'pieprzyć wszystko'" - wyznaje frontman Papa Roach. Horton o brzmieniu zespołu powiedział wtedy: "Naszą muzykę opieramy na hip-hopie, punku i funku, mamy także coś z rocka, ale nie jesteśmy zespołem rap-rockowym."
"Rozumiemy sie lepiej niz jakikolwiek inny zespół na świecie," mówi Esperance. "Przekonałbyś się o tym, gdybyś towarzyszył nam podczas trasy. Śmiejemy się, kłócimy, wyzywamy się nawzajem, a potem znów jesteśmy najlepszymi kuplami pod słońcem. Na prawdę w wielu sprawach się nie zgadzamy, poza oczywiście muzyką i zespołem. Jesteśmy różnymi ludźmi, ale w P-Roach tworzymy jedność."
Kolejne single z 'Infest' - 'Broken home' i 'Between angels and insects' powtórzyły sukces 'Last resort', a zespół stał się jedną z najważniejszych pozycji w światowym nu-metalu. Po odbyciu trasy koncertowej promującej ich debiutanckie wydawnictwo dla dużej wytwórni, zespół stanął przed trudnym zadaniem. Napisania następcy 'Infest'.
Ciśnienie było bardzo duże, fani domagali się nowego wydawnictwa, którego przedsmak ukazał się na początku 2002 roku w postaci singla 'She Loves Me Not'. Utwór ten został wydany na jednej z ep-ek w roku 1998. Coby zapytany o powód, dla którego ten kawałek został wybrany na singla powiedział: "on po prostu przetrwał próbę czasu".
Wydana w czerwcu 2002 roku płyta 'Lovehatetragedy' w przeciwieństwie do 'Infest' spotkała się z ciepłym przyjęciem krytyków, a nieco chłodniejszym odzewem fanów. Album pomimo nie towarzyszącej mu (jak to miało miejsce przy Infest) wielkiej pompy w mediach, znalazł do dzisiejszego dnia ponad 2 miliony nabywców na całym świecie.
Coby pytany później o przyczyny spadku popularności zespołu po wydaniu 'Lovehatetragedy' powiedział: "Złożyło się na to parę gównianych czynników. Wytwórnia wydała tylko jeden singiel. Nie wspierali nas już tak bardzo. Założyli, że napisaliśmy inną płytę niż poprzednia i nie wszyscy fani ją zrozumieją, ale poszliśmy tam gdzie prowadziła nas muzyka. To było dla nas dobre doświadczenie."
Z tego doświadczenia zespół wyciągnął wnioski i rozstał się z Dreamworks, by parę miesięcy później nawiązać współpracę z Geffen Records. Jeszcze przed podpisaniem kontraktu z Geffenem grupa miała przygotowany swój najnowszy album, zatytułowany 'Getting Away With Murder'.
"Gdy robiliśmy "Getting Away With Murder" nie było wytwórni, która by nas poganiała i mówiła co mamy robić. Pracowaliśmy bez pośpiechu i to było bardzo dobre. Denerwowaliśmy się jednak, bo nie wiedzieliśmy czy uda nam się podpisać umowę. Kiedy Geffen usłyszał płytę postanowił ją wydać," mówi Coby.
Album wyprodukował Howard Benson (Blindside, P.O.D.). Tytułowy singiel szybko osiągnął czołowe miejsca na listach przebojów. To co na Lovehatetragedy było postrzegane jako lekka odskocznia, na Getting Away With Murder dobitnie ukazało metamorfozę jaką grupa przeszła od czasów 'Infest'. W Papa Roach nie ma już rapu: "Tak, rap odszedł! Już tego nie czuję. Jestem już ponad tym gównem," zwierzał się Coby. "To dobra rzecz, wciąż lubię hip-hop, po prostu w pewnym sensie rozczarował mnie tym czym reprezentowany jest w mainstreamie..."
"Ten biznes to ciężka sprawa, wahaliśmy się czy odzyskać to co dało nam 'Infest', czy iść naprzód. Odbyło się głosowanie i postanowiliśmy iść naprzód. Ryzykiem jest to, że nie dajemy ludziom tego co kupili za pierwszym razem," kontynuuje Shaddix. "Na najnowszym krążku słychać duży postęp i myślę, że naszym fanom to się spodoba, że to zrozumieją. Jestem bardzo podekscytowany."
|
