|
[HISTORIA]
Wszyscy członkowie zespołu Story Of Ther Year wychowali się w St Lous, Missouri. Początki grupy sięgają roku 1995. W tamtym czasie Dan i Ryan grali w rap and rollowej kapeli 67 north. "Myśleliśmy, że jesteśmy drugim Rage Against The Machine. To przez Ryana" - skometował później ten twór Dan. Ryan grał również z Josh'em w rockowym zespole Means Well, mocno zafascynowanym gitarowością Smashing Pumpkins i w rap-rockowym zespole Locash, którego wokalistą był Adam.
W galimatiasie nowych projektów narodził się nowy zespół. "Staraliśmy się dla niego wymyśleć najgorszą nazwę na świecie." Padło na Big Blue Monkey. Big Blue Monkey grało o wiele ciężej do dzisiejszego SOTY. Dźwięki, przypominające nieco twórczość zespołu Deftones, zostały zarejestrowane na kilku ep-kach, a trasy koncertowe nie wybiegały znacznie poza granicę St. Louis. Skład BBM zmieniał się bardzo często. W efekcie Dan porzucił perkusję na rzecz wokalu, a Adam zamiast śpiewania wybrał grę na basie.
Przełom nastąpił w roku 2002. Grupa przeniosła się do Kalifornii, i zagrała koncert na festiwalu Point-Fest organizowanym przez lokalne radio. Chłopaki zakradli się do autobusu zespołu Goldfinger i przekazali im kilka swoich nagrań. John Feldman - producent, wokalista Goldfinger i facet mający coś do powiedzenia w Maverick Records zaprosił BigBlueMonkey na wspólną trasę koncertową. Wtedy BBM zmienili swoją nazwę na Story Of The Year.
Po trasie z Goldfinger'em Feldmann zaprosił muzyków do studia nagraniowego i zaproponował im kontrakt z Maverick Records. Wiosną 2003 roku wokalista Dan Marsala, gitarzysta Ryan Phillips + zwerbowany specjalnie na tą okazję z St.Louis drugi gitarmen Phillip Sneed, basista Adam Russell i perkusista Joshua Willis weszli do studia, gdzie zarejestrowali swój debiutancki album 'Page Avenue'.
Przed wydaniem albumu na koncertach Story Of The Year pojawiało się średnio 30 osób, po koncercie liczba ta wzrosła do 2,500. Grupa ruszyła w trasę Warped Tour, na której grały takie kapele jak The Used, Glassjaw, From Autumn To Ashes, Finch, Taking Back Sunday i wiele innych. Singiel 'Until the day I die' wzbudził wielkie zainteresowanie mediów i stał się rozpoznawalnym hymnem wśród fanów gatunku emo.
|
