Kevin Matisyn: Po wydaniu naszego debiutu ruszyliśmy w ośmiomiesięczną trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych. Prawie codziennie graliśmy koncert. W trakcie tej trasy, jak tylko mieliśmy chwilę wolnego pisaliśmy piosenki na drugi album. Po zakończeniu koncertów, nowa płyta praktycznie rzecz biorąc była już napisana. Wzięliśmy miesiąc wolnego, wróciliśmy do naszego domu, do Kanady, a następnie weszliśmy do studia nagraniowego i dosyć szybko uporaliśmy się ze swoją pracą. Wytwórnia była bardzo zadowolona z naszego materiału. Teraz mamy już album skończony i przygotowany do wydania, wkrótce premiera w Stanach Zjednoczonych. Z tym albumem, chcemy również zaistnieć w Europie.

Matisyn: Super, dzięki w ogóle, że gracie nasze kawałki.

Matisyn: Cool!

Matisyn: Po prostu pisaliśmy muzykę, wszystko szło dosyć sprawnie. Sam jestem fanem muzyki, lubię jak wychodzą nowe płyty moich ulubionych wykonawców, nie lubię za to długo na nie czekać. Niektóre zespoły wydają płyty z dwu, czy trzyletnią przerwą. W dzisiejszych czasach, aby utrzymać się na rynku muzycznym musisz wypuszczać dobrą muzykę jak najczęściej. Twoi fani nigdy cię nie zawiodą, jeżeli będziesz wydawał solidne albumy, co jest naszym celem. Chcemy po prostu pisać bardzo dobre albumy i nie chcemy by nasi fani czekali na nie latami.

Matisyn: Dokładnie, zgadza się.

Matisyn: W zasadzie nowy album portretuje nasze życie. Nasza strona internetowa posiada pewne aspekty filmu, patrzysz na nasze życia, jak to wszystko się zaczęło i jak ewoluuje, jak staje się czymś lepszym.

Matisyn: Pierwszy album był również koncept albumem, opowiadał od początku do końca o pewnym związku, o rzeczach z którymi masz do czynienia będąc zakochanym i o tym, co przechodzisz tracąc swą miłość. Drugi album bardziej tyczy się sytuacji życiowych. Opowiada o ludziach, którzy boją się samych siebie, dotyka problemu poczucia własnej wartości. Jest nawet piosenka o wojnie, to wszystko krąży wokół rzeczy, które przydarzają się ludziom, ale które czynią ich w efekcie silniejszymi. Ostatni, singlowy numer na płycie "The Pursuit" podsumowuje to wszystko. Mówi, że tylko wtedy zaczniesz żyć swoim życiem, jeśli pogodzisz się z negatywnymi rzeczami, które się w nim wydarzyły.

Matisyn: Racja

Matisyn: Niektóre są osobiste, ale rozmawiam też dużo z fanami i generalnie z ludźmi. Dobrze rozumiem przez co przechodzą, jest wiele osób, które czują, że nie są szczęśliwe. My jesteśmy zespołem, komunikują się z nami, podejmują z nami tego typu konwersacje. To na pewno mnie inspiruje, rozmowa z ludźmi, która często ich oczyszcza z negatywnych rzeczy.

Matisyn: Nie, nigdy mi się to nie zdarzyło. Myślę, że ludzie lubią w naszej muzyce, to, że przekazujemy im z siebie wszystko, każdą emocje, czy uczucie. Gdy gramy koncert, mogą to wtedy poczuć. Angażujemy się w to emocjonalnie, ponieważ muzyka jest dla nas czymś bardzo osobistym.

Matisyn: (śmiech). To zabawne, że to powiedziałeś, bo tak naprawdę nie jestem jakąś strasznie depresyjną osobą, jestem wręcz całkiem normalny. Moim celem, jako tekściarza jest zabranie naszych słuchaczy w podróż. "The Pursuit.." jest zdecydowanie mrocznym krążkiem, ale znajdziecie na nim również nadzieję. Nasz trzeci album, który już zaczęliśmy pisać, będzie już nią wypełniony po brzegi. Zatem na obecnej płycie będzie coś dołującego, a na następnej z kolei coś wzniosłego. Będzie to podróż ku dobremu.

Matisyn: Tak, definitywnie. To mroczny album, ale jeżeli ludzie sięgną głębiej, zobaczą, że jest w nim również nadzieja.

Matisyn: Z naszego debiutanckiego albumu z pewnością będzie to piosenka "Over" opowiadająca o utracie poczucia kontroli, na nowej płycie jest utwór o tytule "Q". To w ogóle jeden z moich najlepszych utworów, które do tej pory napisaliśmy. Lirycznie rzecz biorąc, napisałem go bardzo szybko, pod wpływem chwili, co zawsze jest wyznacznikiem dobrej piosenki.

Matisyn: Tak, w zasadzie w tytule płyty "The Pursuit Begins When This Portrayal of Life Ends", słowo "Portrayal" we wkładce do płyty wygląda inaczej niż reszta słów. Każda z 11-stu piosenek zawartych na albumie, odnosi się do tej właśnie koncepcji, "portretowania czegoś". Wszystkie na swój sposób łączą się ze słowem "portrayal".

Matisyn: Tak, zauważyłem, że kiedy podpisujesz kontrakt płytowy, coś zyskujesz, a coś tracisz. Nie masz przecież pieniędzy na utrzymanie kapeli, więc poddajesz się pewnym procesom. Pojawiają się ludzie, którzy myślą, że wiedzą co robić z twoim zespołem, podczas gdy ty, wolałbyś, robić to inaczej. To była walka, chcieliśmy pokazać ludziom kim jesteśmy jako zespół, niektórzy jednak nie potrafili tego pojąć. To jednak, czego dokonaliśmy, jest zasługą naszej ciężkiej pracy. Obecnie jesteśmy zespołem, którym chcieliśmy być. Nie pozwalamy nikomu nas zmieniać. Chodzi po prostu o to, że ludzie z branży dbają tylko o to, żeby nas sprzedać, a my po prostu jesteśmy grupką facetów tworzących muzykę.

Matisyn: Myślę, że największym problemem jeżeli chodzi o płyty CD jest ich zbyt wysoka cena. Sam lubię je kupować, ale płacenie 12 dolców wzwyż za krążek jest niedorzeczne. Artysta powinien dostawać pieniądze za swoją muzykę, a Internet, jeżeli będzie mądrze używany, stanie się pomocnym narzędziem. Wiele zawdzięczamy Internetowi, bo dzięki niemu mnóstwo osób z całego świata usłyszało naszą muzykę. To by nie miało miejsca, gdyby grało nas wyłącznie amerykańskie radio.

Matisyn: Próbowaliśmy w Kanadzie, nasze single radziły sobie bardzo dobrze, zostaliśmy nawet nominowani do prestiżowej nagrody, ale zabłysnęliśmy tak naprawdę w Stanach. Zazwyczaj kanadyjskim zespołom niełatwo jest przebić się w USA, ale z jakiegoś powodu bardzo nas tam polubili. Nie wiem dlaczego w Kanadzie nie jesteśmy tak popularni, to trochę dziwaczne, w końcu to nasza ojczyzna. Chcielibyśmy tu koncertować, w tej chwili nie wiem czy to jest możliwe. Muzyka w Kanadzie jest nieco lżejsza, nie ma tu ciężkiego rocka, może w tym tkwi przyczyna.

Matisyn: Breaking Benjamin. Jesteśmy ich wielkimi fanami, byliśmy z nimi na sporej trasie. Naprawdę w porządku kolesie. Także Staind, grupa bardzo dobrze znana, graliśmy z nimi parę koncertów, wiele to nam dało. Jestem też fanem 10 Years i Flyleaf, jest wiele fajnych zespołów w Stanach, które niestety nie docierają do Kanady.

Matisyn: Dokładnie tak jest.

Matisyn: Tak, zgadza się.

Matisyn: Wszystkie tatuaże znajdują się na moich rękach i są to zdjęcia odnoszące się do liryków z naszego pierwszego albumu. Np. mam dziewczynę gangsterkę z "Cold" narysowaną maskę z "The Promise and the Threat", płonący most z "Over". Wszystko co jest wytatuowane na moich rękach jest jakby hołdem złożonym naszemu pierwszemu albumowi.

Matisyn: (śmiech) Tak, będę musiał nad tym popracować. Może na nodze.

Matisyn: Interesuję się wideoklipami, także filmami. Zdecydowanie czymś, w czym również mógłbym być twórczy, np. pisanie scenariusza filmowego, coś w tym stylu. Raz na jakiś czas zajmuję się klipami, kręciliśmy niedawno wideo do singla "The Pursuit", do którego wniosłem własną koncepcję. Definitywnie są to rzeczy, którymi lubię się zajmować.

Matisyn: (śmiech) no właśnie

Matisyn: Jestem wielkim fanem Star Wars, wychowałem się na tych filmach

Matisyn: (śmiech) lubię też bardzo horrory. I te dobre i te złe. Podoba mi się seria "Piły". To budzące wstręt, ale w sumie bardzo fajne kino.

Matisyn: Jest taki nowy film, jego tytuł brzmi "Dead Violence", to jeden z najlepiej straszących filmów jakie widziałem. Kiedy byłem mały bałem się "Laleczki Chucky".

Matisyn: (śmiech)

Matisyn: Dla każdego albumu piszę jakby jego osobistą biografię. Jest zawsze jakiś tekst, który nam się szczególnie podoba. Dodaje to z pewnością albumowi nieco oryginalności. Ludzie mogą zbudować z długiego tytułu swój własny koncept.

Matisyn: Nie za wiele, w zasadzie to nasz basista chodzi właśnie z dziewczyną z Polski.

Matisyn: Mieszka teraz w Kanadzie, ale pochodzi z Polski.

Matisyn: Mamy więc jakieś powiązania z wami (śmiech).

Matisyn: Chciałbym podziękować wam, za słuchanie naszej muzyki. Wiem, że nasze piosenki dobrze sobie radzę na waszej liście i to wspaniale. Postaramy się dotrzeć do was tak szybko, jak to tylko możliwe, byście zobaczyli czym tak naprawdę jest Evans Blue.