Agata: Zespół powstał w 2001 roku. Do 2003 roku wydane zostały dwie EP-ki, ale jeszcze w starym składzie, z innym basistą i drugim gitarzystą, którzy potem opuścili zespół. Mnie jeszcze wtedy w Kontrust nie było. Ich muzyka na początku też była inna, raczej hardcore'owa. Dopiero w roku 2005 doszłam ja i nowy basista, z innego zespołu - wtedy przez rok nagrywaliśmy materiał na Welcome Home. Przedtem byłam w innym zespole, i razem z basistą tego zespołu , dwa lata temu dołączyliśmy do Kontrust i od tego czasu ze jesteśmy razem, koncertujemy i nagrywamy.

Agata: Nie, nazwa była ta sama. Na początku, przez chwilę nazywali się Suicide Mission, ale od roku 2001 istnieli już jako Kontrust.

Agata: Zmienili ją, ponieważ zmienił się skład zespołu. Basista i drugi gitarzysta odszedł , zaczęli szukać nowej piosenkarki, a właściwie - piosenkarza. Ja rozstałam się właśnie ze swoim starym zespołem i przypadkowo znalazłam na jakiejś stronie internetowej informację, że zespół poszukuje piosenkarza. Wtedy sobie pomyślałam: a , pójdę, co mi szkodzi, niby nie szukają dziewczyny, ale może mnie wezmą. No i jakoś tak wyszło, że spodobałam im się i przyjęli mnie do zespołu.

Agata: Tak.

Agata: Chcemy naszą muzyką dotrzeć do ludzi, do ich serc. Chcemy się świetnie z nimi bawić i po prostu uszczęśliwiać muzyką innych ludzi i nas samych. To, co robimy, robimy dla muzyki i dla wszystkich ludzi, którzy tę muzykę lubią.

Agata: Nie... chyba nie.

Agata: Taki zamysł chłopcy z zespołu mieli już od dłuższego czasu. Kiedy ja do nich doszłam, pomysł się rozwinął, bo z jednej strony ja po polsku umiem trochę mówić , a na przykład niemiecki znamy wszyscy. Stwierdziliśmy, że byłoby fajnie, gdybyśmy w piosenkach pomieszali różne języki, ponieważ niektóre rzeczy można w danym języku inaczej i dokładniej wyrazić , brzmi to też inaczej i często lepiej. Tak powstał pomysł z wielojęzyczną płytą.

Agata: Wydaje nam się, że wręcz przeciwnie , że taka różnorodność języków to jest coś innego.

Agata: Właśnie tak.

Agata: Wydaje mi się, że angielski musi być tym podstawowym w piosence i przez to chyba robi się ona też ciekawsza. Angielski jest standardem, a my dodajemy wyrywkowo inne języki, hiszpański czy polski i może dzięki temu utwory są wyjątkowe. A angielski po prostu musi być. Jedyną piosenką jaką mamy w całości w jednym języku jest piosenka niemiecka.

Agata: Dziękuję. (śmiech)

Agata: Na pewno teraz każdy pomyśli, że polski, (śmiech) Nie, to był właściwie francuski, bo wymowa była dosyć ciężka. Uczyłam się francuskiego w szkole, ale musiałam trochę poduczyć się wymowy do piosenek. Także najtrudniej poszło mi z francuskim.

Agata: Tak, z hiszpańskim i włoskim. Po włosku właściwie tak dużo nie śpiewam, po hiszpańsku więcej, np. w "A tu control", tyle, że hiszpański był dosyć prosty, bo taki mocny, podobny w wymowie do polskiego, dzięku czemu to "r" na przykład łatwo mi było wymawiać.

Agata: Bardzo dobrze (śmiech) Nie, nie mam żadnych problemów, jestem przyzwyczajona do męskiego towarzystwa, tak było również w moich starych zespołach. Dobrze się razem czujemy, dobrze się rozumiemy. Z mojej strony mogę powiedzieć, że wszystko jest bardzo fajnie.

Agata: No może czasami (śmiech).

Agata: Na pewno byłoby inaczej. Myślę, że dziewczyny bardziej ze sobą rywalizują, mają taki sposób myślenia i chcą konkurować ze sobą. Chłopcy tacy nie są. Ale wydaje mi się, że i zespoły żeńskie dobrze funkcjonują, tak jak np. Kittie, i też bardzo fajnie grają. Także myślę, że dużo zależy od człowieka.

Agata: Właśnie teraz piszemy piosenki do naszego drugiego albumu i właściwie wszystko robimy razem. Dobrze nam idzie, ponieważ jeśli on przedstawia jakieś swoje pomysły , ja czasem się z nim nie zgadzam, mówię: "nie, może zróbmy inaczej " - także dajemy sobie radę, w końcu co dwie głowy to nie jedna. Muzykę robi reszta zespołu. Dobrze nam się ze sobą pracuje, bo każdy ma swoją działkę. Ja się nie mieszam za dużo do części instrumentalnej, przeważnie jestem z niej zadowolona, chyba, że coś mi się wcale nie podoba... ale raczej zawsze wszystko mi się podoba. A ze Stefanem nie mam żadnych problemów.

Agata: No...(śmiech) To jest w zasadzie jeszcze wielka tajemnica. Mogę tylko tyle powiedzieć, że na tej płycie będzie przeważał język angielski.

Agata: To był trochę eksperyment z tymi językami i teraz po prostu będzie następny eksperyment - więcej angielskiego.

Agata: Muszę zaznaczyć, że na razie nie są napisane jeszcze wszystkie teksty, także istnieje możliwość, że jakieś języki dojdą, np. niemiecki, bo o niemieckim myśleliśmy. Chcieliśmy, aby ten [nowy] album był w większości angielskojęzyczny , ponieważ chcielibyśmy promować go za granicą i w Ameryce. Z taką płytą będzie chyba łatwiej to zrobić, przyciągniemy też więcej słuchaczy.

Agata: Można nas już teraz usłyszeć w stacjach radiowych, jak również w radiach internetowych w Ameryce, np. w Nowym Yorku i Los Angeles. Także on-line, na różnych stronach amerykańskich, np. na garageband.com - tam jesteśmy najbardziej popularnym austriackim zespołem i też na innych tego typu stronach. Zdobywamy dużo kontaktów przez MySpace, także w Ameryce, i oczywiście próbujemy, próbujemy - graliśmy już np. z Ill Nino i dzięki nim mamy trochę kontaktów po drugiej stronie oceanu. Mam nadzieję, że z następnym albumem będziemy mieli większe szanse zaistnieć [w szerszym świecie].

Agata: No, narazie chcemy się przebić w Europie (śmiech). Kiedy się przebijemy w Europie to będziemy dalej myśleli o Ameryce, ale wydaje mi się, że w Ameryce jest tak dużo różnych zespołów, że jest bardzo ciężko przebić się tam zespołowi europejskiemu.

Agata: Np. Robbie Williams, to wprawdzie nie jest nasza muzyka, ale on jest bardzo sławny u nas, w Europie, ale w Ameryce już nie tak bardzo. Myślę, że fakt, iż zespół europejski nie przebił się w Ameryce, o niczym nie świadczy.

Agata: To prawda. Ale wydaje mi się, że Rammstein to wielki wyjątek, bo z niemieckim językiem przebić się w Ameryce to jest naprawdę niesamowite. Mieli też piosenki po angielsku, pamiętam, że niektóre piosenki w Ameryce śpiewali naprawdę po angielsku. Język niemiecki wtedy był jeszcze chyba ciekawy dla Amerykanów - taki twardy i mocny, i że Rammstein po prostu mieli wtedy szczęście. Ale... może i do nas się los uśmiechnie (śmiech).

Agata: Pamiętam, na jednej z prób graliśmy sobie różne rzeczy i tak jakoś powstał ten song - z jammowania. Chcieliśmy zrobić znowu coś innego do tych różnych języków i pomyśleliśmy sobie, że reggae to będzie coś odmiennego i też coś spokojniejszego na tle tych wszystkich mocnych piosenek na płycie.

Agata: Najbardziej... śpiewać lubię "Phono Sapiens", do której zrobiliśmy też wideoklip, także "Chameleon" i oczywiście "Zawsze"- naszą polską piosenkę (...) to są chyba takie moje naj naj piosenki, te które najbardziej lubię śpiewać . No i oczywiście "A tu control" - to jest zawsze nasza ostatnia piosenka podczas występów na żywo, nasza publiczność lubi jak wykonujemy ten utwór na zakończenie koncertu.

Agata: Planujemy wypuścić jeszcze jeden wideoklip do Welcome Home, to będzie prawdopodobnie "Si Je", to będzie taki klip z życia wzięty, nic specjalnego, w przeciwieństwie do ostatniego. Na jesieni powinien ukazać się nowy singiel już z nowego albumu.

Agata: Tak mi się wydaje (śmiech)

Agata: Austria jest małym krajem i z tego powodu jest też ciężko się przebić małym i jeszcze nieznanym zespołom... i właściwie o rynku austriackim nie ma nic więcej do powiedzenia.

Agata: Albo może przyjedziemy do Polski, wydaje mi się, że w Polsce jest nieco łatwiej niż w Austrii.

Agata: Tak... także jeżeli ktoś teraz słucha [czyta] i ma ochotę jechać z nami w trasę koncertową to bardzo prosimy o kontakt.

Agata: Mieszkam już od 25 lat w Austrii, ale urodziłam się w Polsce, pod Lublinem i tam też raz w roku jeżdżę na wakacje. Tak więc co roku jeżdżę do Polski i bardzo się cieszę z tego powodu, tu mam całą rodzinę , dużo znajomych i tutaj właściwie zaczęłam grać na gitarze i śpiewać - także Polska jest początkiem mojej kariery muzycznej mogłabym powiedzieć.

Agata: Jak zaczęłam słuchać muzyki, kiedy byłam młodsza, słuchałam właściwie punka polskiego. Nie pamiętam już dokładnie nazw tych różnych kapel, ale np. Defekt Muzgó - na pewno będziecie znali ... albo Garbate Aniołki - nie wiem czy ktoś to jeszcze pamięta, tam śpiewała dziewczyna i tak mi się podobała, bo taka była wściekła! Odtąd zawsze chciałam śpiewać w zespole i jakoś mi się udało. A poza tym jestem wielkim fanem zespołu O.N.A. , bardzo mi się podoba, szczególnie płyta "Mrok", podoba mi się jej [A. Chylińskiej - red.] głos. Inne zespoły też lubię - wiesz, dużo zespołów poznałam przez mamę, np. Breakout albo Niemena czy Annę Jantar. Wszystkie zespoły, które kiedykolwiek usłyszałam na wakacjach do dzisiejszego dnia słucham.

Agata: Oczywiście Guano Apes (śmiech), niestety nie mogę tego ukryć, Sandra Nasic jest świetna, ma świetny głos. Poza tym System Of A Down, Metallica, My Chemical Romance, bardzo lubię też drum'n'bass, co właściwie wcale do mnie nie pasuje, do mojej muzyki, ale co tydzień chodzę na dyskoteki drum'n'bass. Jest jeszcze wielu innych, artystów, ale ciężko byłoby mi ich teraz wszystkich wymienić. Powiedziałam o tych dla mnie najważniejszch.

Agata: Bardzo lubię podróżować i oczywiście najchętniej przyjeżdżam do Polski (śmiech)

Agata: Nie, to jest prawda. Uwielbiam jeździć do Polski. Właśnie byłam na Święta Wielkanocne i na wakacje znowu przyjadę, także już się cieszę na samą myśl. A poza Polską to chętnie odwiedziłabym Hiszpanię.

Agata: Tak, to byłoby bardzo fajnie. Bardzo chętnie bym zaśpiewała w Polsce.

Agata: Nie jest to taki nowy zespół, ale 30 Seconds To Mars bardzo lubię, też już nie bardzo nowy My Chemical Romance - pamiętam jeszcze rok temu nie był tak bardzo znany, Lacuna Coil...

Agata: Chyba mi się podoba, no tak... bardzo fajny, bardzo fajny facet, tak (śmiech), ale oczywiście mi się głównie ich muzyka podoba.

Agata: Muszę przyznać, że chyba ani jednego nie widziałam, a jeżeli widziałam to nie poznałam go, bo on teraz przecież całkiem inaczej wygląda - jest wymalowany i w ogóle...

Agata: A, ten epos "Aleksander"! Oglądałam, grał chyba...

Agata: OK (śmiech)... Dlatego go nie zapamiętałam...

Agata: No właśnie, bardzo ładne ma oczy.

Agata: Najlepiej czuliśmy się w Szwajcarii, graliśmy tam w Zurichu z zespołem Molotov w znanym klubie Abart - było bardzo fajnie, bardzo fajni ludzie i śmiesznie mówią - prawie nie mogliśmy ich zrozumieć, chociaż to też niemiecki. Tam było bardzo przyjemnie, ale też dobrze nam się gra w Niemczech, w Austrii wszystko OK. Ale Szwajcaria najlepsza.

Agata: Poza zespołem chodzę do pracy, zarabiam pieniążki, spotykam się z przyjaciółmi, chodzę na koncerty, na festiwale. Czasami lubię coś upiec albo ugotować, chodzę na fitness, lubię czytać książki.

Agata: Bardzo lubię czytać książki spiskowe, np. Kod Leonarda

Agata: O, właśnie. Ale też lubię czytać książki takie jak ..."Perfume"... jak to będzie po polsku...

Agata: O, no proszę!

Agata: Tak, widziałam. Bardzo mi się podobał.

Agata: To prawda.

Agata: Trochę mnie stresuje.

Agata: Pracuję w bardzo nudnym biurze, tak więc ... nie jest to zbyt ciekawe.

Agata: No, mam nadzieję, że się to zmieni.

Agata: To relaks i jedna z największych przyjemności. Kocham stać na scenie i czuję się po prostu szczęśliwa jak śpiewam i jak jestem razem z zespołem, kiedy jeździmy na koncerty, po koncertach śmiejemy się i dobrze się bawimy w swoim towarzystwie.

Agata: Mamy nadzieję, że będziemy niedługo grać w Polsce i że się spotkamy ze wszystkimi i ... zajrzyjcie na naszą stronę, wpiszcie się nam do księgi gości, napiszcie co o naszej muzyce sądzicie i oczywiście wspierajcie Active Rock Show i Radio Kampus. No i dziękujemy bardzo za wywiad. Pozdrawiamy wszystkich!

Agata: (śmiech) Tak! Marzę o tym!