SUBMERSED
In Due Time
original release date 28.09.2004
(official Site)
(Active Site)
(In Due Time lyrics)
(Wywiad - Donald, Eric)



na skróty
część II - Zawartość muzyczna
01 - Hollow
02 - At Peace
03 - In Due Time
04 - Dripping
05 - Flicker
06 - Parallelism
07 - Deny Me
08 - You Run
09 - Divide The Hate
10 - Piano Song
11 - Unconcerned
Co autor miał na myśli?
Ogólna ocena płyty
Statystyka



część I - Podobieństwa, z czym ci się kojarzy ta płyta?

sebastian - Trochę Staind'a, trochę Finger Eleven, trochę Creed'a, trochę Incubus'a, trochę Joe Cocker'a, trochę Killswitch Engage, trochę Faith No More, trochę Hootie & The Blowfish, trochę Trapt, trochę Pearl Jam, trochę Take That... odrobina Submersed.

dusia - Tego typu muzyka jest dla mnie jak morze...wciąż takie samo, monotonne, ulegające jedynie nieznacznym zmianom, jednym może się znudzić inni wciąż je uwielbiają i wciąż odnajdują w nim piękno. Submersed to po prostu jeszcze jedna fala przynosząca ze sobą świeżą bryzę... na te kilka zachwycających chwil.

część II - Zawartość muzyczna

01 - Hollow

sebastian - Rasowy singiel, nie za szybki, nie za wolny, przepełniony gitarowymi smaczkami i interesującym wokalem. Momentami jak Staind, momentami jak Finger Eleven, a w okolicach trzeciej minuty gitarowa jazda.. (no mini-jazda) spod znaku Killswitch Engage (obaj gitarzyści przyznali się, że to dla nich najlepsza część do grania). (9/10)

dusia - Jedyny kawałek z całej płyty, który dosłownie powalił mnie na kolana. Istny sztorm emocjonalno- wokalny! Nie jest może arcydziełem muzycznym, ale za to wprost hipnotyzuje i upaja melodią! (9.75/10)

02 - At peace

sebastian - Ładna, zgrabna piosenka, która po prostu sobie jest. Był sobie kiedyś taki zespół Take That, oni też robili takie ładne piosenki z ładnymi melodiami, których miło się słuchało i nic poza tym. Emocjonalnie kulą w płot. (4/10)

dusia - Wpadający w ucho gitarowy motyw przewodni. Taka sobie po prostu sympatyczna pioseneczka. Lekkie, łatwe... ale naprawdę bardzo przyjemne jak prawie cała płyta. (7/10)

03 - In due time

sebastian - Zwrotka świetna, zajmująca, zadziorna, troszeczkę kojarzy mi się z Faith No More, reszta już niestety bez polotu, według sprawdzonego schematu z poprzednich utworów, ale kawałek i tak się broni.(8/10)

dusia - Lekko psychodeliczne czerwone słońce odbijające się w nie całkiem spokojnej wodzie, niestety tylko w zwrotkach:( Refreny zacierają to niezwykłe wrażenie i obraz nabiera nudnych odcieni szarości (7.5/10)

04 - Dripping

sebastian - No tak.... No cóż.. Można było lepiej napisać tą balladę, żeby się tak beznamiętnie nie rozlewała w głośnikach. Nudziarstwo, kartofle i monotonia.(3.5/10)

dusia - Ballada jakich wiele... niby nic nadzwyczajnego, a mnie i tak ciary po pleckach biegają! Ta śliczna oprawa z deszczowo- burzowych klimatów i ta delikatność mącona mocniejszym uderzeniem... chłodem, wiatrem, wirującym wokół piaskiem... (7.75/10)

05 - Flicker

sebastian - Kolejna ballada, tym razem bardzo dobra! W intrze słychać fascynację gitarzysty Markiem Tremontim (Creed, Alter Bridge). Udana zwrotka, chwytliwy refren i ładna solówka. Jeden z błyszczących kawałków na tym albumie.(8/10)

dusia - A teraz zamiast łódek popuszczamy na fale trochę choinkowych bombek:) Brzmi jak kolęda w mocniejszej aranżacji. Lekko ospały, ciepły nastrój ożywia na krótką (zbyt krótką!) chwilę śliczna solóweczka. Jednak po kilkakrotnym przesłuchaniu kawałek naprawdę wiele zyskuje. (8/10)

06 - Parallelism

sebastian - Całość mogłaby się znaleźć w repertuarze Hootie & The Blowfish. Zwrotka mniej więcej jak 'Higher' Creed'a, refren to oczywiście Take That na rockowo. Słabiak.(3.5/10)

dusia - Taki... ciepły piasek pod stopami. Dla znawców i koneserów prawdopodobnie za słodkie. Dla przeciętnego słuchacza, wielbiciela tego typu brzmień, kolejny kochany kawałek, miłe wspomnienie. Lekko pobrzmiewa Creed'em. (7/10)

07 - Deny me

sebastian - Kolejny słabeusz na płycie. Jestem zażenowany, bo to już siódmy numer, a ja wciąż słyszę te same nieudane kalki popowych melodyjek. (3/10)

dusia - No ładne, owszem, ale z drugiej strony ileż można?! Przy tym kawałku zaczynam już trochę ziewać z nudów:( najczęściej nie chce mi się go słuchać, bo zlewa się z lekka z poprzednim, a poza tym już czekam na następny! (5.5/10)

08 - You run

sebastian - Zdecydowanie lepiej. Ten numer ma prawo funckjonować jako udany rockowy kawałek. Można wreszcie odczuć w refrenie jakieś emocje, te same patenty co w poprzednich kompozycjach, ale tym razem nie nużąco i całkiem przyzwoicie.(8.5/10)

dusia - Pobudka z letargu! Materiał na wzruszającego wyciskacza niewieścich łez! Mnie od razu zapadł w serce, może nie zostanie w nim na zbyt długi czas ale jednak zdąży poszarpać, nasypać złotego pyłu pod powieki... (8.5/10)

09 - Divide the hate

sebastian - No! W końcu coś 'innego'. Świetne intro, urzekające orientalne gitarki, intrygująca melodyka i.... niestety kolejny 'refrenik'. Szkoda, bo siada w nim cały potencjał tego kawałka. (7.5/10)

dusia - Jednak wszędzie można znaleźć prawdziwe PERŁY! W powietrzu zapachniało kadzidłem, które upaja, wprawia w trans! Pan Carpenter wyprawia tu ze swoim głosem co tylko zechce! A słońce zachodzi na tysiące barwnych sposobów... (9/10)

10 - Piano song

sebastian - Tytuł może być mylący, bo to nie jest numer stricte fortepianowy. Ten kawałek mógłby się spokojnie znaleźć na playliście Radia Eska obok Joe Cocker'a i Zucherro. I w tej kategorii zostanie przeze mnie oceniony.(6.5/10)

dusia - Zwrotka- Shinedown, refren- Sevendust. Miły dodatek do wakacyjnego obiadku. Gorący rosołek, ciepłe kluchy i mokra plucha za oknem:( Na dodatek coś się popsuło na wokalu! Gdzie się podziały te piękne wysokie partie?! (5/10)

11 - Unconcerned

sebastian - Lightowy numer, w klimacie swojego poprzednika. Zwrotki i zaśpiew w przedrefrenie to nic innego jak Incubus!!! Brzmi to jak odpad z 'Morning View', ale bardzo miło się tego słucha.(7/10)

dusia - Zapowiada się ciekawą zwrotką, za to refren brzmi jakby go wyjęto z poprzedniego, z 6 lub 7 kawałka. Wokal już jakby bez werwy, brzmi dość standardowo. Gitarki pod koniec szaleją gdzieś w tle ale ich płomyk szybko się zapala i równie szybko gaśnie za horyzontem. (5.5/10)

część III - Zawartość liryczna. Co autor miał na myśli?

sebastian - Kolejna zraniona dusza rozlewa swoje smutki i przemyślenia w liryki, które zamiast wyrwać słuchaczowi serce z korzeniami, zasypuje je ogromem słów-kluczy typu feel, love, heart, broken, pain itp. dających efekt odgrzewanych kartofli.

dusia - Proste słowa i wyrazista treść. Znacznie bardziej zrozumiała kiedy się przeczyta co sam autor mówi o swoich lirykach. Porusza bardzo aktualne problemy takie jak np. pokój na świecie czy uleganie czyimś wpływom, polityczne zakłamanie. Mnie osobiście najbardziej porusza treść słodko-gorzkiego związku który został ukazany w "Hollow".

część IV - Ogólna ocena płyty

sebastian - Ten zespół ma wszelkie predyspozycje do tego, by robić naprawdę fajne i oryginalne rzeczy, nadal jednak szuka swojego własnego stylu, kopiując znanych i lubianych. Na płycie mieszają niebanalne kameleony jak 'Hollow', czy 'In Due Time' z bezpłodnymi miernotami typu 'Deny me', 'Parallelism'.

Sami udowadniają sobie, że można napisać kawałek prosty, według sprawdzonego schematu, a naprawdę wybijający się ponad przeciętność - takim numerem jest 'You run'. Pomimo iż w wywiadach podkreślają, że w muzyce chodzi im przede wszystkim o szczerość, gubią się w poszukiwaniu swojego własnego "ja". Efekt średni. Miejmy nadzieję, że przy nagrywaniu kolejnego krążka będą odważniejsi. Stać ich na więcej. (6/10)

dusia - Kiedy słucham tej płyty w domu płynie niezauważona poza trzema wyrazistymi momentami: "Hollow", "You Run", "Divide the Hate" Natomiast na słuchawkach, w drodze z pracy do domu, kiedy mogę poświęcić muzyce całą moją uwagę, staje się cała niesamowitym, zachwycającym, pełnym pozytywnej energii zjawiskiem!

Być może jest to album jakich wiele, tchnący z lekka komercją i zwyczajnością a jednak wywołuje miłe wrażenie i rozbudza apetyt na więcej! Jeśli chodzi o szczególne zalety to zdecydowanie za najmocniejszy punkt uważam wokal- wprost można się zakochać! Podsumowując: naprawdę fajny materiał, ale za mało oryginalny trochę znika w tłumie. (7.5/10)

Zobacz statystykę tej recenzji